|
Berneński pies pasterski, zwany popularnie berneńczykiem, jest psem, którego popularność w Polsce - ale i
na całym świecie - od kilkudziesięciu lat systematycznie wzrasta. O ile w końcu lat 80. XX w.
Nieliczne berneńczyki pojawiły się na wystawach w południowo-wschodniej Polsce, o tyle w latach 90.
Zaczął się doprawdy ich triumfalny pochód przez cały nasz kraj.
"Moim zdaniem, dobry berneński pies pasterski jest przez swe proporcje, przez symetrię, przez swe eleganckie kolory i
ich miłe dla oka rozłożenie na sylwetce najpiękniejszym psem, jakiego tylko można sobie wyobrazić. Wiele innych ras
bywa przez swe właściwości interesujące, ładne lub miłe, ale berneński pies pasterski jest - może przez swą normalność -
doskonały pod każdym względem. Nie jest wąsko wyspecjalizowany, aż do jednostronności, we wszystkich swych cechach jest
harmonijny i przez to absolutnie wszechstronny jako pies domowy. (...) Berneńczyk jest psem dość czujnym, choć nie
rozszczekanym, zauważa wszystko, co dzieje się w jego polu widzenia i daje dowody najwyższej inteligencji i rozwagi.
Jest bardzo przywiązany do człowieka, miły, wierny i, jak wszystkie psy pasterskie, wyzbyty jakiegokolwiek fałszu czy
podstępu. Jest odważny i nieustraszony, ale nigdy agresywny. Wszystkie te cechy rasy ukształtowane
były w ciągu wielu lat praktycznej hodowli, są typowe dla rasy i w najwyższym stopniu dziedziczne"
Albert Heim
Berneńskie psy pasterskie wykazują ogromne przywiązanie do rodziny i
swego pana. Im więcej bezpośrednich kontaktów z człowiekiem, tym
głębiej rozwija się instynkt przywiązania.
Do tego stopnia, że w razie jakichś zdarzeń losowych z trudem
zaakceptuje nową rodzinę. Nie znosi samotności i tylko ożywione
kontakty z bliskimi mu osobami mogą go uszczęśliwić.
Uwielbia podróżować samochodem i lubi myszkować w obcych
miejscach. Jako typowy górski pies wspaniale czuje się w zimie,
kocha śnieg a śnieżna zima jest dla niego prawdziwym rajem na ziemi.
Natomiast upałów nie lubi i choć nie można powiedzieć, żeby
uwielbiał wodę, to jednak czasami właśnie w upały da się namówić
na kąpiel.
Wprawdzie berneńczyk nie ma instynktu atakowania, to
jednak gdy w niebezpieczeństwie znajdzie się jego pan lub ktoś z rodziny staje się energicznym obrońcą.
Podczas wielu spotkań na wystawach można przekonać się o przyjacielskim nastawieniu berneńczyków względem
innych ras, a także względem innych osób. Oczywiście tak jak u innych tresurą i wysiłkiem można zwiększyć
ich agresywność, trzeba jednak uważać aby nie wypaczyć prawdziwego charakteru berneńskiego psa pasterskiego.
|
