| Kraj pochodzenia: |
Szwajcaria |
| Użytkowanie: |
pierwotnie pies stróżujący, pociągowy i zaganiający stada na
farmach kantonu berneńskiego, dzisiaj wszechstronnie użytkowy i
pies do towarzystwa. |
| Wygląd ogólny: |
długowłosy pies użytkowy, trójkolorowy, mocny a przy tym
zgrabny, harmonijnie zbudowany o silnych kończynach i wzroście
wyższym niż średni. |
| Ważne proporcje: |
wysokość w kłębie do długości tułowia = 9:10 raczej zwarty
niż długi. |
| Zachowanie: |
zrównoważony, czujny, reagujący bez lęku na rozmaite sytuacje
dnia codziennego, oddany członkom rodziny, przyjacielski, pewny
siebie w kontaktach z nieznajomymi, z natury łagodny o umiarkowanym
temperamencie. |
| Głowa: |
mocna, mózgoczaszka widziana z przodu i z boku lekko zaokrąglona,
przełom czołowy wyraźny, ale niezbyt mocny, bruzda czołowa
niezbyt głęboka, silna, średniej długości kufa o prostym z
profilu grzbiecie nosa. Trufla nosowa czarna. Wargi czarne, niezbyt
mięsiste i szerokie dobrze przylegające. |
| Uzębienie: |
kompletne i mocne, zgryz nożycowy. |
| Oczy: |
ciemnobrązowe, migdałowatego kształtu o dobrze przylegających
powiekach. Uszy trójkątne o lekko zaokrąglonych końcach, wysoko
osadzone średniej wielkości w spoczynku opadają, dobrze
przylegając do głowy. |
| Szyja: |
muskularna, o średniej długości. |
| Tułów: |
silny i mocny. Klatka piersiowa szeroka i głęboka sięgająca
łokci o wyraźnym przedpiersiu. W przekroju szeroka i owalna.
Grzbiet prosty i mocny. Lędźwie szerokie i mocne. Brzuch bez
podkasania. |
| Ogon: |
mocno owłosiony, sięgający co najmniej do stawu skokowego, w
spoczynku noszony nisko w ruchu uniesiony do wysokości grzbietu lub
nieco wyżej. |
| Kończyny przednie: |
rozstawione stosunkowo szeroko i równolegle, proste. Łopatki
długie, mocne, skośnie ustawione, z ramionami tworzą kąty
umiarkowanie rozwarte. Przylegają do klatki piersiowej i są silnie
umięśnione. Śródręcze prawie pionowe, mocne. Łapy okrągłe,
kocie, krótkie o palcach dobrze wysklepionych i zwartych. |
| Kończyny tylne: |
widziane z tyłu proste i nie wąsko rozstawione, w stawach
skokowych i łapach nie wykręcone ani na zewnątrz ani do wewnątrz.
Ostrogi usunięte. Uda dość długie szerokie, mocne i muskularne,
dobrze kątowane w stawach kolanowych. Stawy skokowe dobrze
kątowane, mocne. |
| Ruch: |
wydajny, lekki i harmonijny w każdej fazie. Długi wykrok tylnych
i przednich kończyn. W kłusie kończyny proste równoległe
zarówno z przodu jak i z tyłu. |
| Szata: |
włos długi prosty lub lekko falisty. |
| Umaszczenie: |
podkład soczyście czarny z ogniście rudymi znaczeniami na
policzkach, nad oczami na wszystkich kończynach i na ogonie. Biel
występuje na głowie w formie regularnej, symetrycznej strzałki,
biała łata o jednolitym kształcie obejmuje front. Pożądane
białe łapy i koniec ogona. Niepożądane acz tolerowane są małe
białe łaty na karku i pod ogonem. |
| Wzrost: |
w kłębie - psy 64-70 cm wysokość idealna 66-68 cm . Suki 58-66
cm wysokość idealna 60 - 63 cm. |
| Waga: |
waga nie jest określana przez wzorzec. |
| Wady: |
każde odstępstwo od wymienionych powyżej wymogów wzorca powinno
być traktowane jako wada i oceniane jako wadliwe w zależności od
stopnia. |
| Wady poważne: |
tchórzliwość i agresywność, przodozgryz lub tyłozgryz, brak
więcej niż dwóch P1, entroprium lub ektropium, nie prawidłowa
górna linia grzbietu, zapadnięty grzbiet lub przebudowany zad,
zakręcony lub złamany ogon, cienka kość, szata lokowana.
Znaczenia nie typowe : brak bieli na głowie, strzałka za szeroka (
między białą strzałką a rudymi plamkami nad oczami powinna się
ciągnąć czarna kreska. Biel na kufie nie powinna zachodzić
powyżej kącików warg. Duża biała łata na karku, biała kryza.
Biel na kończynach sięgająca powyżej połowy śródręcza i
śródstopia. Znaczenia na głowie, szyi i froncie o rażącej
asymetrii. Jasne wronie oko. |
| Wady dyskwalifikujące: |
rozszczepiona trufla nosowa, błękitne oko, bielmo, krótki włos
lub szata podwójna, maść inna niż trójkolorowa, podstawowa
maść inna niż czarna. Pies powinien posiadać dwa normalnie
rozwinięte jądra spuszczone do moszny. |
|
Przedstawiony tu komentarz do wzorca opiera się na opiniach sformułowanych przez słynnych szwajcarskich kynologów i sędziów Hansa Rabera i dr. Jana Nesvadbę. |
